Landschapselementen (deel 5) door Jan van Eck Het Persingse Pontje Op initiatief van Via Natura wordt in mei 2006 “het Persingense Veer” in de vaart gebracht en wordt het zelfbedieningspontje door burgemeester Paul Wilbers van Ubbergen en Nijmegens wethouder Jan van de Meer naar de overkant getrokken. Hiermee is een oude verbinding hersteld tussen Persingen en Ubbergen, waarvan wandelaars graag gebruik maken (zie blauwe ovaaltje op de kaart). Het is even flink aanpakken op het kettingpontje alvorens aan de ‘overzijde’ van Het Meer de wandeling wordt voortgezet. Met de ‘oude verbinding’ wordt gedoeld op het in 1946 gebouwde voetbruggetje over Het Meer. Het bruggetje brengt een verbinding tot stand tussen de Kadijk in het ‘Circul van de Ooij’ over Het Meer en de oude Rijksstraatweg in Ubbergen. In april 1952 wordt door de Nederlandse Verkenners daarin een gedenksteen onthuld, waarin de naam ‘St. Jorisbrug - 20 april 1952’ is gegraveerd. De verkenners zijn in die jaren een bekende verschijning in de polder. Het Persingense kerkje is in die periode bij hen in gebruik onder naam St. Joris- kapel. De brugverbinding wordt jarenlang dagelijks gebruikt door scholieren en volwassenen die per fiets naar ‘de stad’ gaan op weg naar school en werk. En voor jeugdige hengelaars is het bruggetje een geliefd visstekje, zo blijkt uit de foto. De Hubertusweg als verbinding tussen Ooij en Beek-Nijmegen is er dan nog niet, die wordt pas begin jaren zestig van de vorige eeuw aangelegd. Tot die tijd moeten de inwoners van Ooij over de Ooijse Bandijk naar Nijmegen. Om in Beek te komen moet een ommetje over Persingen of Wercheren worden gemaakt. In 1964 moet het alom populaire voetbruggetje wijken voor aanleg van de Nieuwe Rijksstraatweg N325. Alhoewel er aanvankelijk plannen waren om dit bruggetje te herplaatsen is het er nimmer van gekomen. Ook al omdat Het Meer werd verbreed ten behoeve van een snellere afwatering. Met het Persingense Veer ligt er echter opnieuw een verbinding tussen Hoog en Laag van de voormalige gemeente Ubbergen. Topografische kaart uit 1955, bron Kadaster