Spoelput, buurtschap De Smorenhoek, Rijksstraatweg, Beek De spoelput, met een langwerpig bassin van twee bij twintig meter, werd in de tweede helft van de negentiende eeuw aangelegd ten behoeve van de wasserijen in de omgeving. Het bijzonder zuivere water kwam vanuit bronnen en beken op de stuwwal in de spoelput en werd gebruikt voor het spoelen van de was. Bijzonder is dat de gemetselde rand van het bassin negen hardstenen knielvakken heeft waar houten planken in hebben gelegen voor de wasvrouwen. De put is in gebruik gebleven tot 1940. Na de oorlog werd de put gebruikt als puindepot. In 1987 kon dankzij het initiatief van en fondsenwerving door de Stichting Monument en Landschap de restauratie worden uitgevoerd. Tijdens de restauratie zijn drie hardstenen hectometerpalen uit de 19de eeuw gevonden die tot ca. 1950 langs de weg naar Kranenburg hebben gestaan. Dit weggedeelte was in 1949 geannexeerd en vormt nu het laatste stuk van de Rijksstraatweg. De spoelput is sinds 2010 een gemeentelijk monument. Vriendschapswegwijzer, Keteldal, Beek De oorspronkelijke wegwijzer werd in 1909 in opdracht van Exploitatiemaatschappij Mooi Nederland geplaatst aan de Nederlandse zijde van het Keteldal (waar de Nederlands-Duitse grens tot 1949 liep). Tot 1984 bleef de paal op wisselende plekken in het Keteldal staan, hoewel meermaals vervangen en van uiterlijk veranderd. De Stichting Monument en Landschap liet de wegwijzer in 1989 op haar kosten vervangen door een kopie van de originele Vriendschapswegwijzer. Deze paal sierde in 2000-2001 de tentoonstelling "Deutschland – Niederlande. Heiter bis wolkig” in Bonn en Amsterdam op, maar bleek niet langer bestand tegen weer, wind en vandalisme. Het huidige, meer solide uitgevoerde exemplaar werd op 23 maart 2002 onthuld door burgemeester P. Wilbers van Ubbergen en loco-burgemeester J. Voss van Kranenburg. De Vriendschapswegwijzer draagt als tekst "Nederland – Duitschland, Laat Vriendschap heelen Wat Grenzen deelen”. De horizontale banden op de afgekante paal zijn beschilderd in de nationale kleuren van Nederland en Duitsland. De Vriendschapswegwijzer (gemeentelijk monument sinds 1988) is ca. vier meter hoog. Huisje van Salm, Nieuwe Holleweg (voorterrein Kalorama), Beek Dit rijk versierde en fraai beschilderde houten gebouwtje werd in 1892 als bouwpakket in Zwitserland gemaakt naar een ontwerp van de architect Abraham Salm in opdracht van de bewoners van landgoed Stollenberg in Berg en Dal. Daar fungeerde het tot 1929 als privé tramwachthuisje. Het stond op de kruising van de Prins Hendriklaan en de Berg en Dalseweg. Villa Stollenberg (ontworpen door dezelfde architect) brandde in 1929 af en het huisje werd in 1930 geschonken aan Bad-Beek in het Elzendal. Daar werd het gebruikt als kiosk tot de sluiting van het bad in 1953. In 1987 werd het huisje van Salm geadopteerd door Heemschut-Gelderland en de Stichting Monument en Landschap. De Stichting Salmhuisje Beek-Ubbergen werd op instigatie van onze Stichting opgericht en het huisje werd, mede met behulp van fondsen gegenereerd door onze Stichting, gerestaureerd. In 1991 werd het teruggeplaatst op het terrein van het toenmalige restaurant De Forellenhof aan de Elzenweg. Na een onzekere periode (het huisje werd o.a. gebruikt door de krakers van De Forellenhof) en met het oog op mogelijke nieuwbouw in het Elzendal, werd het 6500 kg wegende Huisje van Salm in augustus 2007 met een mobiele kraan verplaatst naar de huidige locatie aan de Nieuwe Holleweg. Het is sinds 1987 een gemeentelijk monument. Monument Spindelschuif Ooijsche Graaf, Erlecomsedam, Ooij Het monument werd onthuld op 12 september 1998. Het herinnert aan de vroegere zelfstandigheid van de Erlecomse Polder als waterbeheersgebied. Op een gemetselde bakstenen sokkel met natuurstenen afdekplaat in de vorm van een golf staat het bovendijkse drijfwerk van een spindelschuif. Om het drijfwerk zit een gietijzeren kast. De spindelschuif dateert uit 1934 en werd gebruikt om de sluis (die zich hier sinds de zeventiende eeuw bevond, maar door de dijkverzwaring van 1993 verloren is gegaan) te openen of te sluiten. Op de sokkel van het monument bevindt zich de volgende tekst: "Dit is het regelwerk dat deel heeft uitgemaakt van de oude spindelschuif in de Ooijschegraaf. Door te draaien aan de spindel (zwengel) werd de schuif gesloten, zodat bij hoogwater het water vanuit de Waal niet de polder kon inlopen. Gewoonlijk stond de schuif open en vond er vanuit de polder lozing onder vrij verval plaats. De spindelschuif werd in 1934 gebouwd en in verband met de dijkverbeteringswerken in 1993 afgebroken. Dankzij de steun van het polderdistrict "Groot Maas en Waal” kon deze spindelschuif door de Stichting tot Behoud van Monument en Landschap in de gemeente Ubbergen worden verworven en na restauratie worden herplaatst op Open Monumentendag, 12 september 1998.” De spindelschuif is gemeentelijk monument sinds 2003. Ruïne veldoven, Natuurreservaat De Groenlanden De veldoven werd gebouwd in 1872 op het terrein van steenfabriek Groenlanden (eigenaars R. Janssen uit Nijmegen en F. van de Loo uit Doornenburg). Het is het laatste overgebleven exemplaar van zijn soort in de gemeente Ubbergen en gemeentelijk monument sinds 1996. De meer dan twintig meter lange en vijftien meter brede oven werd gestookt met turf. Via de acht stookgaten werd brandende turf van buitenaf in de oven geworpen. In de oven werden de stenen gestapeld en afgedekt met plaggen. De oven had geen dak. In 1900 werd het gebruik van de oven gestaakt en werd er voortaan gestookt in een ringoven. Er werd een plat dak op de veldoven aangebracht, zodat deze gebruikt kon worden als opslagruimte. Dit is nog te zien aan de balkinleggaten in de wanden. De steenfabriek bleef onder de naam NV Steenfabrieken v/h R. Janssen in gebruik tot 1972, waarna de fabriek werd gesloopt en het terrein gesaneerd. Op het voormalige fabrieksterrein bevinden zich nog enkele restanten, zoals de ringoven (met aarde bedekt), het tasveld (een gecementeerd plateau waarop bakstenen werden opgetast) en een aanlegsteiger aan de Waal. Drie woningen voor arbeiders van de steenfabriek zijn behouden aan de Ooijse Bandijk. Ook bevindt zich tegenover Hezelstraat 10 nog een trafohuisje dat gebruikt werd om de machines te voorzien van krachtstroom.