Landschapselementen (deel 2) door Jan van Eck De Erlecomse Sluis In de loop van de 16e eeuw heeft de bedding van de Waal zich zover noordelijker verplaatst dat er buitendijks een moerasgebied ontstaat dat eind 16e eeuw via aanleg van de Erlecomsedam wordt ingepolderd: de Erlecomse Polder. Als gevolg van dijkdoorbraken en inlagen verliest de polder weer grond. In 1700 beslaat deze 738 morgen. Honderd jaar later is daar maar liefst 286 morgen van verloren gegaan. Vanaf midden 17e eeuw is er al sprake van een sluis in de Erlecomsedam. Aangenomen mag worden dat dit de sluis bij Oortjeshekken (voorheen ‘Herberg de Sluis’) betreft. In 1934 wordt buitendijks een spindelschuif als onderdeel van het regelwerk gebouwd. Na de dijkdoorbraak van 1926 wordt verder stroomopwaarts een pompgemaal gebouwd, met behulp waarvan water ook kan worden uitgepompt. Als in de jaren negentig van de vorige eeuw alle rivierdijken op Deltahoogte worden gebracht, wordt het pompgemaal en de sluis bij Oortjeshekken gesloopt. Sindsdien wordt het overtollige water van de Polder Erlecom via een doorsteek in de Kapitteldijk bij de Thornsche Molen afgevoerd naar Het Meer en via het Hollands-Duits gemaal geloosd op de rivier de Waal. In 1998 is door de Stichting Monument en Landschap de spindelschuif tegenover Oortjeshekken samen met steun van het Polderdistrict ‘Groot Maas en Waal” teruggeplaatst. (Zie kleurenfoto auteur). Een herinnering aan driehonderd jaar water- en poldergeschiedenis van de ‘Buitenpolder Erlecom’. In de Raadsvergadering van 15 januari 1921 van de gemeente Ubbergen vestigt het Ooijse raadslid H. Verriet er de aandacht op “dat het gewenscht is dat de petroleumlantaarn staande aan de sluis in de nabijheid van het ‘Oortjes Hek’ bij donkere avonden weer geregeld brandt, want dit is met het oog op het publieke verkeer daar ter plaatse dringend noodig”, en… de lantaarn wordt weer aangestoken! Kaart: Verpondingskaart eind 18e eeuw. Coll. auteur; (Foto: Coll. Wim Ebben)